Foto van Jean Henkens

Jean Henkens

Bioloog en groene architect bij Center Parcs

Ik ben Jean Henkens en al 25 jaar de bevlogen bioloog en landschapsarchitect van Center Parcs. Meer ...

Mijn 'hortensia' is er niet meer

14 / 07 / 2011 

Hoofdafbeelding voor Mijn 'hortensia' is er niet meer
  • Locatie

Het leven gaat niet altijd zo als je dat zou wensen. Er zijn héél veel momenten waarin je intens gelukkig bent, maar er zijn ook periodes dat je wereld overschaduwd wordt door verdriet. En in zo een moment verkeer ik nu. Gisteren hebben we afscheid moeten nemen van een bijzonder vrouw, Elly.

 
El is jarenlang de styliste van Center Parcs geweest. El was een bijzondere, krachtige vrouw, met stijl en smaak, een charmante dame.
 
Ze is er niet meer, ze heeft het leven los moeten laten. Elly was nog volop in de zomer van het leven. Zonder een herfst, en ook geen "oud zijn" is ze gestorven, en ik heb er echt veel moeite mee. Al heel mijn leven verbind ik, onbewust, al de mensen die ik ken, aan een een boomsoort of een plant. Planten en bomen hebben voor mij een vorm van persoonlijkheid, net zoals mensen. Ook Elly had voor mij een soort plantenpersoonlijkheid. Ze heeft het nooit geweten, maar voor mij is ze de menselijke hortensia. Een eigenwijze en duidelijk aanwezige plant, een beetje dominant in elke tuin waarin ze bloeit. Een hortensia, een blauwe of een witte, maar zeker nooit een roze, dat is te flets voor Elly.
 
Hortensia's zijn soms heel chique en toch heel gewoon. Een sterke plant die heel lang bloeit, met grote bolle trossen. Ze combineert niet met alle planten, en waar ze staat daar is ze goed aanwezig. Ze zijn onmisbaar in een mooie tuin, er is geen plant die zoveel geeft, en toch heel weinig vraagt. Hortensia's die snoei je bijna niet, die groeien in hun eigen vorm, en Elly die hoefde je ook niet te vormen, die had haar eigen duidelijke stijl.
De hortensia's die bloeien verder, en Elly die is er nu niet meer, en in mijn innerlijke tuin is haar perk nu leeg. Ik zal nog vaak naar die lege plek in mijn binnenste kijken, en glimlachen om de mooie momenten die ik met haar delen mocht.De natuur staat niet lang stil bij lege plekken, maar hoe verbonden ik mezelf ook voel met de natuur, hier laat ik haar ritme even los.
 
Ik laat die lege plek in mijn leven niet meteen overgroeien, door niets en niemand, het blijft voor een hele tijd de plek voor Elly, de blauwe en soms witte hortensia uit de mensentuin.
Dag Elly, dag lieve, lieve El.
 
Jean.
  

Commentaren

Nieuwe reactie inzenden
De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.